Insan hayatinin bir doneminde muhakkak birilerine hayranlik duyup onun gibi olmak ister. Bu bazen bir sarkici, bazen bir sinemaci, bazen bir romanin bas karakteri olabilir. Ben hicbir zaman bir kahramanla yetinmedim ama sanirim bunlarin icinde en fazla benimsedigim Don Kisot'tu.
Yeldegirmenlerine savas
Don Kisot ahh benim sapsal ve kendini sovalye sanip yel degirmenlerini dusman devler yapip onlara saldiracak kadar safim, bu kadar etkileyecek ne vardi beni, haksizliga karsi duracagim diye bula bula seni mi buldum? seni kendime neden yakin buldum acaba?
En pis huylarimdan biriydi olumsuz gordugum ve etrafimdaki insanlari mutsuz eden olaylari degistirmeye calismak. Bir tarafim haddini bil zavalli insan sen kimsin dese de, diger tarafim hadi canim Sancho duselim yollara acalim buyuk devlere savasimizi ne duruyoruz? butun mutsuzluklar duzelmek icin bizi bekliyo der!
Mesela:
1- Benim kahramanliklarimdan bir tanesi; aile fertlerimdeki genclerin geleceklerine ait bazi kararlarda etkili rol oynamam oldu. Cocuklar normal hayatlarina devam ederken Amerika'da okusunlar diye ruyalarina girdim ve etkiledim onlari. Simdi soruyorum acaba onlara kaldiramayacaklari agirlikta gelecek plani ve kendi hayallerimi de mi yukledim? zorlandi cocuklar cunku.
2- Aile fertlerimden birisi aman mutsuz gorunmesin gozume ya da arkadaslarimdan...Nedir bu gordugum Tanrim ruya olsa diyerek isbasi yapar Don Kisot, bir cozum aranir taranir ve bulunup o kisi mutlu edilirdi. Yoksa bu hayat kendine nasil zindan edilir uzmani gelse cozemezdi. Bazen kisik bir sekilde de olsa ic sesim "Sapsal sanki sen dort dortluk bir hayata mi sahipsin?" der ama hemen susturulurdu zavalli sesim.
3-Icim cok buyuk yanginlari sondurmeye calisirken 30'lu yaslarimda kizimla sokaklarda el ele kolkola ziplayarak cilginlar gibi dans ettigimi bilirim, hic kimseyi dinlemez kendi bildigimi okurdum. Nedeni neydi biliyor musunuz? akilli davransaydim yapamazdim, o andaki savastigim dev onumdeki koskocaman hayatti ve ben yalnizdim, o yuzden Don Kisot gibi deli rolune burunup yine savastim.
4- Ben bir cocuklu Turkce karsiligini yazmiycam Ingilizce karsiligi "single mom" hatundum, her sey maddi manevi benim sorumlulugumdu ve zaman zaman zorlandigimi hatirlarim. Oyle donemlerimizde her sey cok ustume ustume geldiginde bazen bir muz alip kizima yedirip benim yemedigim donemlerde anasini satayim "ekmek yoksa pasta yeriz" deyip bulundugum yerin en guzel pastanesinden cok guzel bir pasta girerdi o gun eve. Hahhahhaa Don Kisot halt etmis benim yanimda.
Bu liste uzar gider son olarak
5- Etrafimdaki insanlar mutsuzluk sinyalleri verirse, yuzu gulmezse, cocuklar bir sey isteyip alinamazsa, yardima ihtiyaci olan birine yardim edilmezse, cocuklugumdan beri sokakta gorulen hayvan doyurulmazsa, yasim 20'lerde her izin gunumde Darulaceze'ye gidip, edim ne budum ne hatirlamiyorum ama ordakilere yardim edilmezse! ben ne ise yararim ki diye sorguluyordum kendimi.
51 yasindayim ve degistim
Belki biraz deliydim belki de Allah'in ozel bir gorevle gonderdigi kullarindan biriydim her neysem neyim ben bu beni hep sevdim, hem de cok sevdim. Insanlarin iyice kullandigini anlamaya basladiktan sonra degistim, istemedikleri surece kimsenin hayatina guzellik goturmeye gitmedim.
Cunku...
Bir kimse ne kadar iyi niyetli, ne kadar idealist, ne kadar kahraman yurekli olursa olsun baskalarinin yasamini degistirmeye kalkmamali bunu ogrendim. Kendim hayati nasil ilmek ilmek yasayarak ogrendiysem insanlarin da kendi hayatlarindan alacagi dersler oldugunu ve onlarla pisecegini, tercihleriyle yonlerini belirleyecegini gordum. Don Kisot'un hayali devlerinin gercek hayattaki devlerin yaninda cuce gibi kaldigini gordum ve geleniyle gideniyle oldugu gibi kabul ettigim zaman hayati, ruhumun ve bedenimin daha ozgur oldugunu gordum ki "Ozgurluk ve bagimsizlik benim karakterimdir."
