Rahmetli babacigim demisti ki bir gun, yalnizlik Allah'a mahsustur. Annemin vefatindan sonra evlenmek istediginde kendini boyle aciklamisti bizlere ama ben kucuktum ne demek istedigini anlamadigim icin aptal aptal bakmistim yuzune.
Simdi anliyorum babamin ne demek istedigini buyudukten ve bir yigin kayip verdikten sonra. Bilmiyorum rahmetli yalnizligini giderip gonlu hos yasadi mi? ama ben su anda maalesef ayni duygulari hissediyorum ve bu halimden de hic hoslanmadim acik soylemek gerekirse.
