Pazartesi, Aralık 29, 2014

Hepimiz icin yeni yil dileklerim


Oncelikle gidecek olan 2014'e bize yasattigi guzel seyler icin tesekkur edip gonderelim diyorum. Elinde olmadan yasattigi tatsizliklar icin de affedelim ve kalbimizi yeni misafirimiz 2015'e temizlenmis paklanmis olarak acalim.



Acgozluluk yapmadan 2015'ten kendim ve sevdiklerim icin istedigim birkac sey var,
beni kirmayip kabul ederse cok mutlu olacagim.

* Yeni yilin mucizelerle dolu olmasini diliyorum herkes icin. Hic ummadigimiz anlarda oyle guzel mucizeler yerlessinki yasamimiza biz bile inanmakta gucluk cekelim. Allah'im bana bu mucizeleri yasattigin icin sukrediyorum demekten bogazimiz agrisin.

* Hepimize yanaklarimizi kizartacak, eli elimize degdiginde yuregimizi hoplatacak, soyledigimiz tum sarkilarda onu anlatacak, yaralarimizi sarip sarmalayacak guzellikte bir ASK diliyorum.





 * Birbirimizle daha cok sey paylasmamizi diliyorum. Duygularimizi, yemegimizi, giysilerimizi paylasip iyilerin ve iyiliklerin kazanmasi icin caba gosterelim istiyorum.

* Hedeflerimiz olmasini diliyorum, basarabilmemiz icin her gun ibadet eder gibi uzerinde calistigimiz, basardikca daha iyisini yapmayi denedigimiz hedeflerimiz.

Pazar, Aralık 14, 2014

Kalp sesinize guvenin

Hayatimizda kimbilir kac kez, sonuclanan bazi durumlar karsisinda "sezgilerimi dinleseydim boyle olmazdi" diye yakinmisizdir. Kim bilir kac kere sezgilerimizi dinlesek dogru karar verebilecegimiz durumlar karsisinda, dinlemeyerek sacimizi basimizi yolacak durumlara gelmisizdir.

Kalbimizden gelen sese guvenirsek onlar yasaminizda nasil degisiklikler yapacagimizi bize bildirecek ve bizi bu konuda uyaracaktir. Bize dusen yeter ki ic sesimize guvenelim. Bircogumuz bu konuda son derece inancsiziz, yani bir konuda karar vermek icin iyice dusunmek gerekigine inanip, dogru olani yapmak icin kalbimizden gelen sesin yeterli olmayacagini dusunuruz. Karar vermemiz gereken bir konuda kalbimizden gelen ic sesimize kulak tikayip, "bu mumkun degil" diyerek sinirlarimizi koyar ve o daracik sinirlar icinde hapsederiz kendimizi.

Cuma, Aralık 12, 2014

Küçük malta eriğinin doğum öyküsü



Ne zamandir oradaydi bilemem ama Turkiye'nin yesil bir alaninda buyumustu annem. Buyuk bir aileydik biz, hepimiz bir arada yasardik. O kadar guzel bir bedeni ve dallari vardiki annemin her mevsim muhtesem ciceklerini acar ardindan da insanlarin cok sevdigi meyvelerden biri olan malta eriklerini sunardi insanlarin hizmetine, yesinler ve saglikla yasasinlar diye.

Bende yine boyle bir donemde olustum ve insanlarin gelip beni almasi icin paketlenerek bu nisan ayinda tezgahlarda yerimi aldim. Yeniydi daha mevsim biz biraz pahaliydik insanlar icin ama bir gun genc bir hanim yaklasti tezgaha ve aldi beni. Genc hanim saticiyla konusurken kulak misafiri oldum dedi ki bu erikler dunyanin obur ucuna gidecek ta Amerika'ya lutfen iyi paket yapar misiniz?  Elalemin memleketinde ne isim var, her halti yapiyorlar bir malta erigini buyutememislermi diye homurdandim ama duyan olmadi beni! coktan torbadaki yerimi aldim. Yolumuz uzun diye dusundum, her ne kadar tarlalarda buyuduysem de biraz cografya bilgisine sahiptim. Panikledim gurbete gidiyorum diye ama vize alinmisti bile bavullardan birinin icine biraz yesil arkadaslarimla beraber gizlice koyuldum ve dustum yollara. Allahtan gumrukte yakalayip cope atmadilar beni.

Sezen Aksu ve ailemle aksam yemeği


Oyle guzeldi ki her sey kelimeler yeterli gelecek mi anlatmaya diye endiseleniyorum. Boyle seylerin sadece masallarda yasanabilecegine inaniyordum dun geceye kadar. O kadar olaganustuydu ki her sey, binlerce kez yasamak, yasamak ve tekrar yasamak isterim. Uzun zamandir dusundugum ama herkesi bir araya getiremedigim icin bir turlu gerceklesmeyen geleneksel yemegimiz, dun gecikmelide olsa seytanin bacagini kirarak gerceklesti. Benim yurtdisinda yasamam ve gecenin asil onemli konugunun bos zamaninin olmamasi yuzunden ertelenen bu sahane geceyi yasamak icin epeyce bekledik ama olsun beklemeye degdi. Sagolsun babam yine yapti yapacagini ve surprizini patlatti bana, onun her zaman bayilmisimdir bu cocuklarini dusunme inceligine.

Perşembe, Aralık 11, 2014

Kısacık bir hayata dair

Kucuktum ufaciktim, sobaliydi evimiz..biz cok cocuktuk, boy boydu her birimiz. Aylardan kis olupta, her birinin birbirinden ayri oldugunu ogrendigimde kucuk dilimi yutacagim kar yagdigi zaman, hicbir sey dusunmeden kartopu oynamaya ciktigim sokaktan beni tek bir sey eve sokardi!.. Kizarmis ekmek kokusu... O gun bugundur kizarmis ekmek kokulu evler mutlulukta kokar, inancim budur dostlar. Mutlu olmamiz icin cok buyuk seylere ihtiyacimiz yok inanin...

Şükretmek

Son zamanlarda gozlemledigim bir hal var hepimizde: Toplum olarak yakiniyoruz! nasilsin diye sor birine, sorduguna soracagina pisman oluyorsun. Off aman off! dunyanin butun gailesi onun uzerindeymis gibi basliyor yakinmaya, iyiyim dese sanki kizacak birileri ona. Dikkat edin konustugunuz insanlara fark edeceksiniz ki herkes bir sekilde kiyisindan kosesinden iki lafin arasina bir yakinma sokusturuyor. En kotusu de ben yapmiyorum diyen herkes bir sure sonra basliyor yakinmaya, grip gibi bulasiyor hepimize. Yasam kosullarindan, yasadigimiz yerden, okuldan, arkadaslarimizdan, esimizden, isimizden ve sanirim en cok havalardan yakiniyoruz!
Bu arada onemli bir nokta var, yakinmamiza sebep olan bazi olaylar tamamen kendi secimlerimiz yuzunden ama olsun biz gormeyelim bu gercegi, yakinalim... Bunca yakinacak sey arasinda Hic mi sukretmemiz icin bir sebep yok, ya da biz mi gormek istemiyoruz? simdi hemen burada bir durup dusunur musunuz neler icin sukredebiliriz, neler var hayatimizda mutlu olmamiza sebep diye? inanin cok sey bulacaksiniz. Vallahi de billahi de cok sey var, hem de o kadar cok sey varki etrafimizda kendimizi iyi hissetmemiz icin yeter ki "gonul gozumuzu" acik tutalim.
Mesela Dunyada su anda binlerce insan bir nefes daha fazla alabilmek icin tedavilerin en agirini yasarken, biz bir sivilceyi deve yapiyoruz; binlerce cocuk daha tarama sansini elde edemedigi saclarini kaybedip hastane odalarinda kollarinda serumlarla uyurken biz sacimizin cinsinden ya da yatagimizin kucuklugunden hayatin bittigini dusunecek kadar bencil olabiliyoruz. "Afrikaya ilac gondermeye karar vermistik fakat hepsinin uzerinde 'tok karnina' yaziyordu." demis Charles Bukowski, yanlis mi soylemis? Afrika'da yuzlerce cocuk her gun acliktan olurken biz yemegin etinden, yagindan, salcasindan yakiniyoruz...
Saglikli olmamiza ragmen, karnimiz tokken, sevdiklerimizin sesini duyabilme ve istedigimizde sarilabilme sansina sahipken, yuruyebildigimiz icin ve uzanip bir eli tutabilecek ellerimiz varken ve daha sayilabilecek onlarca guzel seye sahipken "SUKRETMEMIZ" gereken yerde niye yakiniyoruz acaba?

Pazartesi, Aralık 08, 2014

Onlarinda yasam hakki var


3 ay Turkiye'nin cesitli illerindeydim, kah gezme amacli kah bazi islerim icin bircok il gezdim ve gordumki sokak hayvanlarina karsi coktan sinifta kalmisiz.
Cok gozlemlerim ben gittigim yerleri acaba nasil yasar insanlar, birbirlerine nasildir, hayvanlara nasildir, cocuklar yasamin neresindedir diye izlerim bir sure, o surenin sonunda olusur o yeni yerle ilgili duygularim. Bu sene her gittigim yerden farkli duygularla dondum tek bir konu haric; sokak hayvanlarina karsi soz birligi etmiscesine kotu davranmak. Hicbir konuda saglayamadigimiz birligi ve beraberligi o zavalli hayvanlara kotu davranma konusunda edinmisiz ne yazik ki...

Pazar, Aralık 07, 2014

Yeni yil hediye cekilisi


Sevgili arkadaslar koskoca bir yili ardimizda birakmaya yaklastigimiz su gunlerde birkac arkadasimizin yeni yil hediyesi benden olsun diye yaptigim cekilis sonuclanmistir. Katilan herkese tesekkur ederim. Hediye sahipleri benimle baglantiya gecerlerse sevinirim.



Umuyorum yeni yil hepimize gonlumuzden gecenleri getirir. Saat 12'de hepinizin kapisini noel baba caldiginda lutfen evinizin butun isiklarini ve musluklarini acin bereket ve aydinlik dolsun evinize diye. Bu arada kapinizin onunde nar patlatmayi unutmayin sakin !..