Cuma, Temmuz 11, 2014

Mutlu sonla bitti sapsalin hikayesi



Bugun bitti isim bu sapsalla! On bilemedin on bes gun once sabah kopegimizi disari cikardigimda alttaki cirkin yavru yirtinarak bagiriyordu caddede. Belli ki hanimefendi yuvadan erken ucmak istemis ama becerememis tam buyumeyen kanatlari yuzunden. Cigiriyor geri alin beni diye ailesine, ailesi hatta sulalesi pesinde yardim icin ama nasil alacaklar yuvaya mumkun degil.




Bizim cirkin sapsal buyuyunce cok guzel olacak sagdaki resimdeki gibi ama guzelligine aldanmayin, ottugu zaman kulaklarinizi tikamak istersiniz.

Cok sicak bir gundu; biraksam birkac saat ancak dayanabilirdi o sicaga, etrafta da bir iki kedi var korkuyorum yiyecekler yavruyu diye yaklasip almak istedim annesi tepemde bitiverdi! nasil kavga ediyor benimle inanmazsiniz car car bagiriyor alma diye! O gun bir seyi cok iyi anladim, "Bu annelik var ya bu annelik duygusu hangi canlida olursa olsun vallahi oldurucucu bir duygu billahi oldurucu bir duygu." bunu iyice anladim.

Bir iki basarisiz denemeden sonra baktim annenin cemkirmelerine kiyip alamayacagim,  elimle "kist kist" diyerek tavuk kovalar gibi golge olan bir bolume goturdum bizim sapsali ama butun sulale tepemde. Kucagimda ucan sinekten rahatsiz olan bir kopek, tepemizde sapsalin ailesi "Biz gideriz ormana hey ormana." gidiyoruz. Size yemin ederim sitede beni evlerinden izleyen insanlar olduysa bu kadin deli demistir kesin.

Aradan birkac saat gecti icim daraldi onu orda biraktim diye, geri gidip baktim yine ortalarda fink atiyor bizimkisi...Kizimin sevgilisi cok hayvansever bir cocuk, yivrim bi yardim et bana bir el ver su hayvani bir hale yola koyalim dedim sagolsun aldi bir dala birakti, inanmazsiniz ama o anda bizi takip eden o cadi anne var ya hemen cocugunu beslemeye basladi, bir baktim bizimkinin agzinda koca bir bocek. Ben bu durumda tabi salya sumuk, annelik var isin icinde, yavru kus var, koruma var, var da var bir yigin duygu. Ne yapar Mukaddes aglar...Epeyce bir bekledik baktik bizimkisi yorgunluktan birakildigi dalda uyuyor, annesi de etrafinda ohh deyip evimize gittik.

Ertesi sabah oldu, gozlerime inanamadim bizimkisi yine yerde, hay Allah! simdi ne halt edecegim diye dusunurken, dikkatli baktigimda bir kanadinin zorlandigini gordum. Ailesi etrafinda birakmamislar bizim sapsali fakat durum vahim kanat zor kalkiyor. Ne yapmaliyim diye bos bos etrafa bakarken bir de ne goreyim, sitenin doyurulan ama gozu daima ac kedisi sinsi sinsi gelmiyormu... Vallahi Allah beni affetsin  ama elime gecirdigim kucuk bir cakil tasini kediye atip, onu uzaklastirdiktan sonra aaaaa! baslarim sana deyip anneye de gereken isyani yaptiktan sonra tuttugum gibi aldim kusu veterinere.

Mutlu sonla bitti sapsalin hikayesi

Bizim sapsal dusunce kanadini incitmis, veteriner ona gereken mudahaleyi yaptiktan sonra orda kalmasini uygun gordu, iyilesince salariz dedi, oh be icime serin sular serpildi valla. Kedi yok, sicak yok olecek diye uzulmeyecegim artik.
Bugun gittim ziyarete bizim sapsali, iyilesmis vallahi. Veteriner sordu: Ucma zamani geldi ister misin ucurmak diye? yok dedim ben uzerime duseni yaptim benim gorevim burada sona erdi, burdan sonrasi size ait.

Optum benim cirkin sapsalimi vedalastim, tehdit ettim onu eger beni unutursan seni kediye veririm diye, o da bana soz verdi gelecek dogum gunumde konacak pencereme.  
Dusunsenize gelecek dogum gunumde pencere 'tik tik" ediyor...